about elc

Bir Yaz Gecesi Rüyası

2010-12-10T13:52:00.000-08:00

Tiyatroyu çok severim, fırsat buldukça da gitmeye çalışıyorum. Bugün de başlıca tiyatro arkadaşım annemle beraber büyük bir hevesle "Bir Yaz Gecesi Rüyası"nı izlemeye gittik. Belki dikkatinizi çekmiştir bu müzikal. "Ünlü" oyuncu Tamer Karadağlı namı diğer Haluk oynuyor. Afişine bakarsanız sanırsız ki Tamer Karadağlı başrolde. Biz de öyle sandık ama oyun başlayınca anladık ki değilmiş, oyun bitince de farkettik ki iyi ki de değilmiş.

Daha önce bu oyunu seyretmemiştim, dolayısıyla Shakespeare böyle mi yazmıştı bilemem ama umarım yazmamıştır.

Tiyatro Kedi bu oyun için birbirinden sıkıcı iki özel beste yapmış. Bir de kostüm konusu var ki içler acısı. Her oyuncunun kostümü gayet güzelken, koskoca Karanlıklar Perisi siyah kargo pantolon, koskoca Haluk da siyah kot pantolon giyiyordu. Oyun iki genç kız ve iki genç erkeğin aşk sarmalını konu alıyordu. Bu gençleri oynayan oyuncular da lise müsameresinde bile göremeyeceğiniz kadar kötüydüler. Tamer Karadağlı da Çocuklar Duymasın'dan çıkıp gelmiş maço aile babasıydı. Oyun boyunca Melteeem, diye ne zaman bağıracağını bekledim.

Bu yazıyı yazmamın sebebi oyunun kötü, sıkıcı, vs. olması değil tabii, daha önce de kötü oyun izlemiştim. Sorun oyuncuların ve yorumun bu kadar kötü olduğu bir oyunun ünlü bir dizi oyuncusunu kullanarak izlenmesinin sağlanması. Tamer Karadağlı ilk perde 7 dakika sahnedeydi. İkinci perde de hikayenin düğümü çözüldükten sonra zorla konduğunu düşündüğüm bir sahne ile 12 dakika daha sahnede kaldı. Ve ilk yarının sonunda 'oyun çok kötü, Tamer Karadağlı adeta Haluk, çok sıkıldım' diyen baygın insanların hepsi oyunun sonunda Tamer Karadağlı'yı alkışlamak için ayağa fırladı ve adam herkesten kötü oynadığı halde en büyük alkışı aldı. Şu anda farkettim ki salonun %10'u dışında herkesin beklentisi karşılanmıştı.

Özetle oyun izlemek için gidiyorsanız gitmeyiniz, Tamer Karadağlı'yı görme amacındaysanız gidiniz. Ya da vazgeçtim, bu amaçtaysanız bile gitmeyiniz; İstinye Park'ta kamp kursanız daha uzun süre görebilirsiniz.

Turkish Airlines Flight Number TK 2468...

2010-09-13T14:48:00.001-07:00

Bazen kendimi şaşkınlık içinde izliyorum.

Annemle babam yarı emekli, yarı Bodrum, yarı İstanbul. Refereandumda Türkiyeyi kurtarıcak o 2 oyu kullanmak için geldiler İstanbul'a. Ama malesef ki aradaki fark iki oydan fazlaymış, bir kez daha gördük.

Bodrum'a dönüşler de hep heyecan dolu oluyor bizim evde. Uçak kalkışına 2 bilemedin 3 saat kala bizimkiler karar verir gitmeye. Bir koşuşturma içinde bavul denemeyecek küçük çantalar hazırlanır. Babam bavul sevmez, fazla eşya sevmez. Benim günlük çantam o valizlerden büyük.

Neyse onlar hazırlanadursun, daha uçak bile habersiz onların geleceğinden. Bu sefer gidişleri ekstra hızlı oldu, bileti almak da bana kaldı.

Havaalanı yakın, taksi şoförü benim. Yolcular alana bırakıldı. Daha eve 5 dk kala telefon, bilette sorun var, eve gidince bizi ara. Bende bir telaş, içimdeki terkedildiğini düşünme hali kaçtı, gidemezlerse gelicek azar korkusu doldu.

Eve 3 dakika kala şimsekler çaktı. Ben bileti 14'üne aldım! Ohh, geçmiş olsun!

Baba, bileti yarına almış olabilirim ben, beni taklit eden gülen ses, öyle mi yapmışsın, biz hallettik.

Meğer uçuşta yer varsa ücret talep etmeden öne çekilirmiş biletler. İçim rahatladı.

Diğer yandan da aklımda kazıklandığım düşüncesi. Amerika dönüşü 5 gün öne aldığım bilet için 300 dolar ödemiştim. Benden önce babam sormuş, almamaları lazımmışmış..

Cümleten geçmiş olsun...

Turkish Airlines Flight Number TK 2468...

2010-09-13T14:48:00.000-07:00

Bazen kendimi şaşkınlık içinde izliyorum.

Neyse onlar hazırlanadursun, daha uçak bile habersiz onların geleceğinden. Bu sefer gidişleri ekstra hızlı oldu, bileti almak da bana kaldı.

Eve 3 dakika kala şimsekler çaktı. Ben bileti 14'üne aldım! Ohh, geçmiş olsun!

Baba, bileti yarına almış olabilirim ben, beni taklit eden gülen ses, öyle mi yapmışsın, biz hallettik.

Meğer uçuşta yer varsa ücret talep etmeden öne çekilirmiş biletler. İçim rahatladı.

Diğer yandan da aklımda kazıklandığım düşüncesi. Amerika dönüşü 5 gün öne aldığım bilet için 300 dolar ödemiştim. Benden önce babam sormuş, almamaları lazımmışmış..

Cümleten geçmiş olsun...

YAzi YAzmak IStiyorum YEniden

2010-08-31T13:48:00.001-07:00

ACaba bunu yapabilmek icin yeniden yurtdisina gidip gorusemedigim bir cok insan olmasi mi gerekiyor?

ONlara toplu anlatim olarak blogumu mu kullanmaliyim?

YOksa zaten kimseyi goremiyorum da farkinda mi degilim??

DAha agustostayim ama yeni yil gelsin diyorum.

YEni kararlar icin de degil hem de, sadece o zaman biraz huzura erecegim ve rahatlayacagim icin.

YA da oyle olacagini saniyorum.

BIlemiyorum.

Eyvah Eyvah Estetik!

2010-02-24T14:13:00.000-08:00

Ata Demirer'in yeni filmi "Eyvah Eyvah" 26 Subat'ta vizyona giriyor. Filmin galasi gectigimiz gunlerde IstinyePark'ta yapildi ve gala esnasinda CNNTURK'te yayinlanan "Afis" programinin sunucusu Nefise Karatay filmin oyunculariyla roportaj yapti.

Eyvah Eyvah filminin senaryosu ve basrolu Ata Demirer tarafindan ustlenilmis. Ata Demirer'i bircok kisi gibi ben de cok severim. Bu sevgim sadece Avrupa Yakasindaki kiro Volkan'a degil, Osmanli Cumhuriyeti'ndeki gururlu padisaha da dayaniyor. Ata Demirer'i sevmeseniz de filmin oyuncu kadrosunu duyunca bu filme bir sans vermek isteyeceksiniz: Demet Akbag, Salih Kalyon, Tanju Tuncel, Ozge Borak Sakrak, Bican Gunalan...

Filmin basarisi konusunda umutluyum umutlu olmasina ama Demet Akbag'in basarisi konusunda bu kadar umutlu olamiyorum. Afis programinda gordugum kadariyla Demet Akbag bir dizi estetik operasyon gecirmis: kaslar ve gozler kalkmis, gozlerde saskin bir ifade olusmus olusacak, cenesi yasiti bircok kadinin cenesiyle ayni model,..

Tiyatro ve sinema sanatcilarinin estetik yaptirmasi tartismaya acik bir konu tabii ki. Isteyen herkes yaptirabilir ama hemen her projesinde zengin kokos kadin rollerinde oynayan Nebahat Cehre'nin estetik yaptirmasi bile tepkiyle karsilanirken; sehirli ev hanimindan, koylu kadina, sarkicidan, ablaya her turlu rolde oynayan bir oyuncunun yuzunde bu denli buyuk capta bir degisiklik yaptirmasi nasil karsilanacak merak ediyorum dogrusu.

"Eyvah Eyvah" filminde bir sarkiciyi canlandiran Demet Akbag, bu filmde yapildigi belli olan estetik operasyonlariyla basarili olabilir. Benim kaygim bir sonraki filmde yine bir koylu kadini oynamasi gerektigi zaman ne yapacagi? Yoksa Demet Akbag'i artik sadece belirli rollerde mi gorecegiz?

Otomatik Hayat

2010-01-14T12:25:00.000-08:00

Bugun bir kahveciye gittim. Kahveci dememe de gerek yok aslinda, Starbucks'a gittim. Cok uykum vardi ve ayilmak istiyordum, bu amacla buyukce bir amerikano ictim. Orada bulundugum sure icinde bir ara tuvalete gittim. Ellerimi yikamak icin muslugun altina tuttum, bir baktim ki su akmiyor. Sasirdim tabii ki, kendi kendime "A-ah! Sular neden akmiyor??" dedim. Neyse ki saskinligim oldukca kisa surdu. Meger musluk son donemdeki tuvaletlerin %90'i gibi sensorlu degilmis; benim varsaydigim gibi soldaki modelden degil alttaki modeldenmis.

Acmak icin benim de caba harcamam gerektigini farkedince butun sorun cozuldu. Sonrasinda da bu sacma hareketimi kimsenin gormemesinden duydugum mutluluk ellerimi temizlememin verdigi mutlulukla karisti.

Bu komik hareketimden sonra, gunluk hayatimda bircok seyi dusunmeden yaptigimi farkettim. Buna benzer baska bir olayi da Amerikaya ilk gittigimde yasamistim. Turkiye'de yine son zamanlarda oldukca yayginlasan sensorlu kagit havlu makinelerine o kadar alismisim ki, oradaki havlularin manuel bir sekilde, bir mekanizmayi dondurerek alinmasini cok garipsedim. Ilk gordugumde oradaki teknolojiyi/teknolojisizligi bile sorguladim. "Havluyu da kendim mi alicam?!", diye dusundugumu hatirliyorum.

Ote yandan da, her yerde asansore binen ve asla merdiven cikmayan Amerikalilari gorup gorup kiniyordum. Obez olmalarinin sebebi buydu bana gore. Tabii ki insanoglu rahata cabuk alisir ama onlarinki her zaman rahatlarini saglamak amaciyla olmuyordu. Ornegin 2 kat merdiven cikmamak icin asansore kadar 50mt yuruyup, asansor gelene kadar 5 ila 10dk arasinda bekleyip, istedikleri kata ulasinca da ayni mesafeyi geri yuruyen ve bunu hic sorgulamadan hergun en az 50 kez yapan oda arkadaslarima inanamiyordum. Bu sacma hareketi butun bir donem boyunca tekrarladirlar. Spora da gitseler, okula da gitseler , aceleleri olsa da olmasa da bu aliskanliklarini hicbir zaman sorgulamadilar.

Muslugun nasil acildigini dusunmeden suyun akmasini beklemek beni obez yapmaz belki ama her kolayliga bu hizda alisirsam birgun ellerimi yikayamayacak konuma gelirim diye korkuyorum.

O yuzden birkac onerim var:

Kagit havluya nasil ulasabileceginizi bir an da olsa dusunun.
Merdivenleri kullanmaya gayret edin.
Eski musluklara geri donun. Haydi Osmanli Musluklarina ;)

Yahsi Bati'yi cok sevdim

2010-01-07T15:00:00.000-08:00

2 gun once Yahsi Bati'ya hicbir beklentim olmadan gittim. Adindan ve afisten cikartabildigim "Vahsi Bati" temasi disinda konuyla ilgili hicbir fikrim yoktu. Oncesinde aldigim duyumlara gore sadece bir tebessumle ayrilacaktim filmden, ama oyle olmadi. 120 dakikalik filmde arayi ve cikisi da sayarsam 463 dakika boyunca guldum.
Seyir zevkinizi bozacak pek birsey yazmak istemiyorum, o yuzden konuyla ve detaylarla ilgili bir yorum yapmayacagim. Film cok ince esprilerle bezenmisti ve bu cok hosuma gitti. Bir de Cem Yilmaz'in cok zeki bir adam oldugunu bir kez daha gordum; suphem yoktu ama hatirlamis oldum.

Oneri olarak soyleyebilecegim tek sey, ozellikle su gunlerde bilet bulmak oldukca zor oldugu icin biletinizi gitmeden internetten, vs almaniz. Boylece bizim gibi bir sonraki seansa girmek zorunda kalmazsiniz. Bir de okuduklarinizi unutun ve filme beklentisiz ve onyargisiz gidin.

Iyi eglenceler!

Konu: iliski; Seviye: sikici olabilir; Sebep: sadece aklima geldi

2009-12-16T08:23:00.000-08:00

Klasik bir konusma vardir hani, konusurken laf birden bir cifte gelir ve ayrilmalari gerektigini soyler biri. Bunun sebebi bazen cekememektir, bazen de bir tarafi yakindan tanimak ve mutsuz oldugunu gormektir. Tabii ki kim kimi ne kadar tanirsa tanisin kimsenin boyle bir yorum yapmaya hakki yoktur ama her zaman da yapilir. Bu yorum paralelinde ya da tersinde dusununler olabilir. Bu da alisik oldugum bir sahnedir. Ama gecen gun biraz daha farkli bir yorum duydum. Daha iyisinin bulunamamasi bir argumanken , disarisinin tehlikelerle dolu olmasi baska bir argumandi. Katilmadim bu dusunceye. Soz konusu kisi mutsuzsa ve artik sevgisini kaybetmisse disaridaki hic bir tehlike o iliski icinde yasadigindan kotu olamaz. Daha iyisi kotusu denebilecek bir sey zaten yoktur cunku bu durum goreceliligin tanimidir.

Bunlari dusunurken aklima nasil oldugunu anlamadigim bir sekilde arabalar geldi. Her zaman araba degistirildiginde bir ust modeline gecilmesi beklenir, daha guzelini daha konforlusunu daha hizlisini almak. Ama ya isleri iyi degilse ve mutevazi bir araba istiyorsa bu sefer, o zaman kimin ne demeye hakki olabilir? Ya da bir sure yuruyecekse her yere, yururken de dusunecekse..

Belki de tek bir arabadan sikilmistir ve otostop yapacakltir ya da taksi kullanir kim bilir. Kendi arabasindan indikten sonra atacagi her adim o kisinin kendisini ilgilendirir. Attigi ilk adimla yere dusup kapaklanacagini bilse de o ilk adimin atilmasi gerektigine inaniyorum. Ordan sonrasi yukselis olacaktir cunku..

Aklima geldi yazmak istedim, baskalarinin iliskisinden size ne dedikten sonra bunu yazmak garip ama istedim.

Buyuk Domuz Gribi Tehlikesi!!!!

2009-12-07T19:56:00.000-08:00

Bir suredir nerede olurlarsa olsunlar herkesin aklinda "Domuz gribi olur muyum acaba?" dusuncesi dolaniyor. Ben de buraya geldigimden beri bircok kez domuz gribi olup olmadigimi dusundum. Geldigimde agustostu ve daha kimse hasta degildi. Zaman gectikce domuz gribi yayilmaya basladi ve okul gazetesindeki ve internet sitesindeki ana konu domuz gribi oldu. Her yere "Ellerinizi yikayin!!", "Elleriniz sagliginizdir!!" benzeri sloganlarla dolu kagitlar asilmaya baslandi ve panik aldi yurudu. Cok gecmeden oda arkadasim butun semptomlari gostererek ateslendi ve hasta oldu. Sansima o haftasonu evine donmustu ve orada hastalandi. Dondugunde atesi dusmustu ama hala kotu durumdaydi. Ben de panik oldum tabii ki ve resmen kendimi dinlemeye basladim. "Oksuruyorum sanirim.", "Burnum akti!", "Yoksa basim mi agriyor?" gibi dusunceler beni bir hafta boyunca mesgul etti. Hicbir yere dokunmadan, her kapiyi peceteyle acarak gecirdigim o haftanin sonunda soguk alginligina benzer bir hastalik gecirdim. Oda arkadasim annesi hemsire, babasi da physician assistant oldugu icin test yaptirmadi ama ailesi domuz gribi oldugundan emindi. Ben de aldigim vitamin takviyeleri ve dinlenme vs sayesinde ucuz atlattigimdan emindim.

Bu olaydan kisa bir sure sonra Purdue'de domuz gribi patladi ve epidemik olarak ilan edildi. KIsa sure sonra da ya olay guncelligini kaybettigi icin ya da insanlar ayni seyleri duymaktan sikildigi icin gazetede baska konulu yazilar cikmaya basladi. Ama geldigimden beri heryerde karsima cikan alkol bazli el temizleyicileri statulerini koruyorlar. Bankada, kantinde, markette, her kasanin yaninda, her masada normal boyutta Purel ya da baska marka el temizleyicisi bulmak mumkun. Bu artik yadsidigim bir goruntu ama alttaki fotograftaki goruntuyle her karsilastigimda guluyorum. Burasi kimya muhendisligi binasi olan Forney Hall of Chemical Engineering'in 3. katindaki bilgisayar laboratuari:

Bilgisayarin yaninda gordugunuz sise devasa bir el temizleyicisi sisesi.

Ve etikete dikkatlice bakilinca goruluyor ki ozel olarak Purdue Univesitesi Muhendislik Fakultesi icin uretilmis. Ayrica kendisi tam 2 Litre. Kullan kullan bitmez. Zaten paranoyakca ellerimi yikayip temizledigim zaman disinda benim kullandigimdan baska kimsenin kulandigini da sanmiyorum :).

Kar gercekten yagiyorsa nerede?

2009-12-07T15:17:00.000-08:00

Bu sabah karli bir West Lafayette sabahina uyandim. Ilk tepkim "Olamaz! Biraz daha dayansaydin da ben gidince yagsaydin olmaz miydi??" oldu. Saskinlikla karisik bir korku yasadim ve bunun icin bir kac sebebim var. Ilk olarak sogugu hic sevmem, kesinlikle yaz insaniyimdir, ikincil olarak da usumeyi hic sevmem. Ama bu kisi ve sogugu sevmeme durumumun yani sira kari icten ice severim. Bu sabah verdigim tepki daha cok, havanin daha da soguk olacagi varsayimina dayanarak, derse yurumek icin harcadigim 15 dakikalarin ve dersler arasinda harcayacagim 10 dakikalarin ve sonrasinda yuruyecegim 15 dakikalarin bundan sonra daha da acili gececek olmasi ihtimaline karsiydi. Yine de icimde hafif bir sevinc kipirtisiyla disariya ciktim. Kar topu oynayacak kadar kar yagmadiginin farkindaydim ama en azindan attigim her adimda kar gicirtisi duyacagimi dusunuyordum.

Ilk basta sadece cimenlerin uzerinde kar kaldigini farkettim ve dersimin 10.30da olmasina uzuldum. Daha erken olsaydi kimse karlari ezip yok etmeden ben de keyfini cikartabilirdim, diye dusundum. Ama yurudukce ve yerdeki izleri gordukce sadece yollarin degil kaldirimlarin da temizlenmis oldugunu farkettim. Yani birsey kacirmamistim, zaten kimse gicir gicir karda yurumemisti. Anlayamadigim yarim santimcik yagan karin neden ve nasil bu kadar cabuk temizlendigiydi. Okula varinca sorumun yarisinin cevabini ogrendim. Binalarin arasinda onunde otomatik araba yikama makinalarindakine benzer dev bir firca bulunan bir traktore rastladim:

Sofor Joe fotograflarda da goruldugu gibi zaten kalmamis olan kari tamamen ortadan kaldirmak icin ciddi bir ugras veriyordu.

Hala acikliga kavusmayan ise birkac kisinin uzerinden yurumesiyle eriyecek kadar az yagmis olan kari temizlemek icin bu traktorlerin ortalikta neden cilginca donerek mazot harcadiklari.

Bir daha dusundum de ABD'de gereksiz bir tuketimin neden yapildigini sorguluyorum. Bunun mantikli bir sebebi zaten yok ki...

Soguk Hava, Sincap ve Bayram...

2009-11-23T22:14:00.000-08:00

Selamlar, yagmurlu gecen bir haftanin ardindan cuma sabahi disariya bir ciktim ki o da ne?? Sis!! Bu demek oluyor ki hava yeniden isiniyor ve eldivenlerimi birkac gun icin de olsa cikartabiliriimm:))

Burada hava cook dengesiz oldugu icin her gun hava tahminine bakmayi aliskanlik edindim ama 5 gundur suren yagmurlarin ardindan artik kontrol etmeyi birakmistim. Sonsuza kadar yagmur yagacagi fikrine alistirmistim kendimi ki Indiana havasi beni bir kez daha sasirtmayi basardi. O sabah disariya ciktigimda alttaki goruntuyle karsilastim. Burasi benim yurdumdan cikip sola bakinca gorulen manzara:

Burasi da saga bakinca gorulen manzara:

Dengesiz havanin bir sonucu olarak cuma gunununden bugune kadar gecen 4 gunu gunesli ve serin olarak gecirdik. Gunesli dediysem de Istanbul gunesi hayal etmeyin. Burasi denizin etkisinden cook uzaklarda bir col oldugu icin karasal iklim fena halde kendisini gosteriyor. Sabahlari buz gibi olan hava gunesin de etkisiyle en sicak saatlerine bizdeki gibi tam ogle saatlerinde degil de aksam uzeri 4-5 civarinda erisiyor. Bu sicak saatlerin hemen ertesinde batan gunesin de etkisiyle saat 7 olmadan dondurucu soguk yine etkisini gosteriyor.

Dengesiz havanin bir baska kanitini daha sunmak istiyorum kii bu gunesli haftasonu bugun itibariyle sona eriyor. Sali ve carsamba yagmur beklenen yeni mekanimda persembe gunu kar bekleniyor ve ben soguk havayi hic sevmem. Isn't that great??

Neyse, bu kadar hava durumu yeter sanirim. Biraz da cevremizi taniyalim!

Alttaki resim buradaki gundelik hayatin bir gercegi: SiNcApPpP!!!!

Gelmeden once cok duymustum. "Amerika'da sokak kedisi kopegi yok, orda sokak hayvani sincap." diye, ama inanasim gelmemisti. Gercekten de oyleymis. En baslarda sincap gorunce kilitleniyordum, gulen bir suratla ve cevredekilerin anlayamadigi sesler cikartarak sincabin pesinden dolasiyordum. Anlayamamalarinin sebebi "ay ne sirinsin sen / aaa supeer / ahaha zipliyo buu" benzeri Turkce tepkiler vermemdi.

Bu kadar etkilendigim sincaplarin bol bol fotografini cekmek istiyordum ama hala cekemedim diye uzuluyordum ki gecen cuma gunu sisi cekmek icin makinami yanima almistim. Ve de okuldan evime donerken binanin onunde oynasan 2 tane sincap gordum ve videolarini cektim:)) Bu sefer abuk sesler cikartmadim ama yerel halkin onemsemedigi bu hayvanlari dakikalarca videoya cekmem merak konusu oldu tabii ki :))).

Makinami almisken cekmek istedigim kampus fotograflarinin bir kismini da cektim. Fotograflari yakinda facebook'a vs bir yerlere eklerim. Bunu ancak bir sure sonra yapabilirim cunku yarin aksam oda arkadasimin evine Thanksgiving kutlamak uzere gidiyorum. Hindi ve elmali tart yemeyi umuyorum. Ailesi ben gidecegim diye o kadar heyecanlanmis ki "Turk Yemekleri Kitabi" almislar. Umarim bizim yemekleri pisirmeyi kutlamadan sonraki gunlere birakirlar cunku masaya butun olarak getirilmis hindinin kesilme anini ve mumkunse firlayip en yasli ve huysuz teyzenin peruguna ya da kucagina dusmesini gormek istiyorum. Biliyorum bu sadece filmlerde hatta cizgi filmlerde oluyor, biliyorum evde sadece cekirdek aile olacak, biliyorum benimki sadece bir umut...

Sonuc olarak siz bayram kutlarken ben de bayram kutluyor olacagim. Zavalli hayvanlari kesip yemeyin, onun yerine bol bol seker ve cukulata yiyin, ayy lokum da yiyin, hatta badem ezmesi de yiyin..

Canim cekti :(

IyI BaYraMlAARRR

Izlenimler..

2009-11-13T20:03:00.000-08:00

Bir Exchange'in Notlari'ndan sonra simdi de Bir Exchange'in Izlenimleri ile karsinizdayimm:)). Ilk yazimi yazdigim zaman daha buradaki ilk haftami bitirmistim, duygularim arasinda biraz panik de vardi sanirim. 13. haftami bitirdigim bu 13. cuma gununde artik panikten eser kalmadi. Panik demeyelim ama 'ne yapacagim ben burada?' korkusu yerini degisikleri artik coktan farketmis olmaya ve 'ay bu insanlar da deli, garip...' seklinde tepkiler verip insanlari kendi sehirlerinde yargilamaya birakti. Tabii ki hala yeni yeni farkettigim ve sasirdigim seylerle karsilasmaya devam ediyorum ama bunlarin sikligi azaldi haliyle.

Ilk hafta karar vermistim kendi kendime.. Haftada bir kac gun spor yapacaktim ve Amerika'ya gelen her gencin basina gelen benim basima gelmeyecekti. Bu amacla havanin da guzelliginden faydalanarak sokakta kisa kosular yapmaya basladim. Bir sure sonra kosmaktan cok da hoslanmayan bir insan olarak ben en iyisi spor salonuna gidiyim ve bisiklet, cross, vs daha eglenceli bir seyler yapayim dedim. Ve iste bunu dusundugum gun uzerimde yuzucu kesim siyah atletim ve basketbol sortumla gym'e gittim. Tam kosu badina ciktim ki yanima butun gun kaslariyla ilgilendigi her halinden belli olan bir adam gelip 'sleveless t-short'lerle ilgili birtakim seyler soyledi. Ben de bir an once kosuma baslamak istedigim icin adami sallamayip, 'kusura bakmayin ama ben burda yeniyim, nerden t-short alabilirsiniz bilmiyorum' dedim ve kosu bandima dondum. Ama adam pes edecek gibi durmuyordu. Neymis sunun derdi bir dinleyeyim dedim ve anladim ki kolsuz t-short giymek yasakmis. O utancla gym'i hemen terkettim ve odama gidip t-shortumu giyip geri dondum. Bu sefer de spor kompleksine giremedim, cunku ilk giristen en az 1 saat sonra baska bir giris yapilabiliyormus. Bir okul kimligiyle birden fazla kisinin girisini engellemek icin yapilmis olan bu uygulama benim icimdeki spor askini olduremedi ve kendimi sokaklara vurup kisa ve sikici kosumu yaptim. O gunden sonra da gym'e taa 1,5-2 ay sonra gittim. Kotu anilar cabuk unutulmuyor malesef..

Yurtta kaldigim icin yemekhanede yemek yiyorum ve gercekten de bir otelin acik bufe menusunu aratmayacak zenginlikte bir yemekhaneleri var. Hatta bir de degil 5-6 tane yemekhane var. Hepsinde benzer acik bufe yemekler oluyor. Ye yiyebildigin kadar... Buraya kadar hersey sahane, sorun bu otelin Amerika'da olmasi. Buradaki insanlar neyin icine seker koymalari gerektigini ve nelerin icine tuz koymalari gerektigini fena halde karistirmis durumdalar. Avrupai tarzda tatli-tuzlu karisik yemekleri ben de cok severim. Fakat buradaki sorun kruvasan'in hem tatlimsi hem tuzlumsu bir yapisinin olmasindan daha ciddi bir boyutta. Burada seker ve tuz yer degistirmis..

Bir gun kahvaltida daha fazla omlet yemek istemedigime karar verdim. Peynir anlayislari krem peynirden ibaret oldugu icin kendi normlarimda kahvalti yapamayip her gun yumurta yemek zorunda kaliyordum. Ve bir gun waffle makinalarini kesfettim. Isteyen bu makinalara bir kepce hamuru dokup basinda 2,5 dakika bekliyor ve sahane sicacik waffle'ini yiyebiliyordu. Ben de bir gazla kendi waffle'imi hazirladim. Bir yandan da bu kesfimden dolayi uzgundum cunku hergun dunyanin en agir yiyecegi olan waffle yersem 1 ayda yuvarlanmaya baslarim diye korkuyordum. Butun korkularimi bir kenara birakarak ilk waffle'imi yemege basladim. Aaaa o da ne bu waffle tatli degil! Tuzlu da degil! Bu garip bir hamur! Bu kesfim sonucu uzuldum ama yilmadim ve gidip waffle'imin uzerine 'sugarfree syrup' koydum. Aa o da ne? Surup da tatli degil! Benim sugarfree'den anladigim sekersiz ama tatlandiricili, yani tatli bir tadi olan bir sivi. Ama karsilastigim sey cook zorlanirsa sekerli oldugu soylenebilecek olan bir sivi. Hic bir ise yaramayan bu siviyi neden yemeklerine doktuklerini anlamadim ama bu kesif de beni yildirmadi ve uzun ugraslarim sonucu kendime bir kreasyon hazirladim. Artik ekmek niyetine yedigim waffle'imi yogurt ve meyveyle tatlandiriyorum. Neden bildigimiz ekmek yemiyorsun diyecek olursaniz burada olmadigi icin diyebilirim. Burada ekmekler bile sekerli. Evet, waffle sekersiz ama bildigimiz daha dogrusu bilmedigimiz sekilde kepekli ekmekler bile sekerli. Bu da benim ekmek yememi tamamen engelliyor.

Ogle ve aksam yemeklerinde karsilastigim zorluklarin ana sebebi de bu seker ve tuz konusu. Burada cok sayida Hintli oldugu icin ve Hintlilerin bir cogu vejeteryan oldugu icin her yemekte vejeteryan secenekler de oluyor. Bunlarin arasinda da mutlaka haslanmis fasulye, haslanmis misir, haslanmis brokoli, hatta bazen haslanmamis brokoli,.. olabiliyor. Sebze yemegi cok sevdigim icin her seferinde bu sebzeleri sevincle tabagima aliyorum fakat sonuc her zaman istedigim gibi olmuyor. Haslanmis misir ve bezelye resmen bal damlayacak kadar tatli oluyor. Diger sebzeler de pisirenin insafina bagli olarak sekerli ve sekersiz olmak arasinda gidip geliyor. Bu noktada ilk akla gelen GDO olsa da genetik disinda eklemeler de yapiyorlar cunku uzerinde sekerle pisirildigi yazili oluyor.

Sira yogurtlara geldi. Burada sade yogurt bulmak imkansiz. Sade yogurt anlayislari vanilyali ve sekerli yogurt. Tabii ki yogurtlari da bal kivaminda.. Ama yagsiz. Evet bircok sut urununun icinde %0 yag var ama hepsi aromali ve asiri derecede sekerli. Vucuda alinan bu kadar fazla sekerin yaga donustugunden haberleri yok sanirim...

Bu kadar yemeklerden bahsettikten sonra sirada gorgu kurallari var. Caniniz anlattigim herhangi birseyi cektiyse merak etmeyin bir sure yemek yiyemeyeceksiniz. Anlatacagim seyler 'kimse bicak kullanmiyor, cok gorgusuzler' tarzi bir sey degil, bundan biraz daha ileri bir noktada. Bir kere buradaki nufusun yarisi agzini sapirdatarak yemek yiyor. Hayatta en sinir oldugum seylerin basinda gelen bu sese dayanamadigim icin oda arkadasim birseyler yerken muzik dinlemeye basliyorum ya da odadan cikiyorum. Ses konusunda hassasim ama Istanbul Lisesi sagolsun ki gegirme sesleri bunlarin arasina girmiyor. Bu konuda bagisikligim oldugu soylenebilir. Burada herkes gegiriyor. Oda arkadasimdan karsi odadaki kizlara ve Amerikali arkadaslarima kadar.. Bu beni cok da rahatsiz etmiyor ama yine de Ugur Akman edasiyla 'ayip!' demek istiyorum bazen :)). Bunun disinda bir de herkesin yere tukurmesi var ki dayanilacak gibi degil! Okuldan eve yururken onunuzdeki cocuk bir anda durup sagina soluna bir yerlere tukurebiliyor ve siz ne yapacaginizi bilemiyorsunuz. Bir daha sefere Istanbul'da yere tukuren birini gorunce 'aa kiro/igrenc/terbiyesiz' gibi bir tepki vermek yerine 'medeni' olan Amerikalilari dusunecegim.

Simdilik izlenimlerim bu kadar umarim zevkle sonuna kadar okumusunuzdur.

5 haftam kaldi, yakinda yaninizdayimm...

Beklenen An: New York New York!!!

2009-11-07T18:03:00.000-08:00

Ve de sira New York gezimi anlatmaya geldii :)) 9-13 Ekim tarihleri arasinda Fall Break'i firsat bilerek New York'a gittim.

Ilk duragim unlu Times Square'di. Times Square'de her yer isil isildi ve reklam tabelalariyla doluydu. Ilk goruste afallamis olmaliyim ki iki katli otobusle yapilan turist gezilerini satmaya calisan onlarca zenci uzerime atladi ve bana bilet satmaya calisti.

3. pazarlamacidan sonra kendime geldim ve orali gibi davranmaya basladim. Sanirim bu ise yaradi ki bir daha da kimse bir sey satmaya calismadi :)) Ne de olsa Istanbul da buyuk sehir..

Ve unlu 5th Avenue. Gercekten de en unlu ve pahali magazalar vardi her yerde.

Amerika'daki ilk homeless-evsiz insan. Gorunce gercekten cok sevindim. Sokaklarda icki icmek yasak oldugu icin geldim geleli parkin birinde sizmis bi sarapci bile gormemistim. Sonunda bir sabah Times Square'e cok yakin bir caddenin kenarinda bu kareyi yakaladim. Huzurluyum..

Liberty Cruise'a katildim. Burasi Manhattan:

Iste klasik Ozgurluk Aniti pozu:

Gece gece Times Square muhtesemdi. Gercekten gunduz gibi her yer aydinlikti ve gozlerim kamasti. Gorsel olarak guzel olmasi bir yana harcanan enerjiyi dusununce insan uzuluyor. Ayrica butun tabelalarin reklam olmasi da "Yeter artik bilinc altimi kirletmeyin daha fazla! Bakmiycam size!" deme istegi uyandirdi bende.

Central Park, kocaman bir sehirde boylesine buyuk bir parkin bulunmasi enteresan ve hos birsey. Onun disinda bir olayi yok, bildigimiz park.

Iste beni can evimden vuran bina: M&M's STORE

Iceride tam bir cikolata cilginligi vardi. Rengarenk M&Ms'ler her yerdeydi. Gumus renklisinden pembe, yesil, mavi, mor ve sarinin her tonuna kadar, akliniza gelebilecek her renkte M&Ms vardi iceride. Ayrica tshort, kupa vs bir suru M&Ms urunu de vardi.

Cikolatalar guya posete doldurulup satin aliniyordu ama herkes elinde bir posetle cekirdek citler gibi cikolata yiyerek magazayi geziyordu :)) Tabii ki bayildim buna.

Max Brenner'in cikolata dukkaninda cikolatali pizza ve sicak cikolata yedim. Daha dogrusu yiyemedim. Pizzanin ancak yarisini bayginlik gecirerek bitirebildim. Sonrasinda kac bardak su ictim hatirlamiyorum :))

Merhum ikiz kuleler. Yillardir bu haldeymis. Guya insaat var ama hic bir ilerleme yok.

China Town-Cin Mahallesi'nde bir cenaze. Once utandim fotograf cekmiyim dedim. Ayip, adamlarin cenazesi var sonucta; ama sonra biraz ileride durmus kikirdeserek cenazeye bakan bir turist grubu gorunce bu kararimdan vazgectim. Cektigim bir kac fotograftan sonra cenazedeki adamlardan bir kaci gulerek "hayrola' benzeri bir seyler soyledi. Ben de uzaklastim. Nolur nolmaz belki Cin Mafyasi'ndandirlar.

Sonuc: Guzel bir gezi gecirdim, New York'u cok sevdim. Cok kalabalik bir sehir ama bence yasanir. Yasamiyacaksaniz bile kesinlikle gorulmeye deger:))

Gezi dergisi yazari gibi hissediyorum kendimi artik. Baska gezme tozma fotografim ve aciklamam yok malesef. Bundan sonrasi tam bir 'bugun neler yaptim' blogu olacak..

St. Louis: wahsi batiya acilan kapi..

2009-11-07T17:10:00.000-08:00

26-27 eylulde bir baska gezi icin Missiori eyaletindeydik ve St. Louis sehrini gezdik. Bu fotografta gorulen yayin adi "arch" ve yay manasina geliyor :))

Tabii ki simdiye kadar gittigim her sehirde oldugu gibi bu sehirde de tepesine cikip manzaranin seyredilebildigi bir yapi vardi. Fakat bu sefer yukariya cikis basit asansorlerle degil, asagidaki resimdeki gorulen uzay kapsulu gibi garip seylere 5 kisi sikisarak oluyordu. Yukari cikis 4 dakika, asagiya inis 3dakika suruyordu. Yercekiminin nasil bu kadar etkili olduguna sasirdim. Acaba asansorlerde de boyle bir sure farki soz konusu mu??

Kusbakisi St. Louis:

St. Louis eski zamanlarda vahsi batiya acilan kapi olarak gorulurmus. Dogudan gelenler Missisippi nehrindeki gemilere binip batiya yol alirlarmis. Biz de Pinar'la bir gemi turu yaptik.

Evet evet, bu Missisippi gercekten de Mel Gibson'un kumarbaz Maverick'i oynadigi "Maverick" filmindeki gibi uzerinde pedalli ve buharli gemilerle yol alinan Missisippi!!

Aksam yemegimizi Hooters'ta yedik.

Hooters sexy ve alimli garson kizlariyla unluymus. Hepsinde beyaz atlet ve kisa turuncu sort vardi. Bir ara butun kizlar bir araya toplanip el cirpip sarki soyleyerek kucuk bir cocugun dogumgununu kutladilar.

Bu da bizim garsonumuz:

Son gun bir muze ve hayvanat bahcesi gezme gunuydu. Burasi da kelebek odasiii :)) Her yerde kelebekler ucusuyordu.

Ve de havuzunun icinde durmadan donen cilgin hipopotam :)) Hipopotam diye bi hayvan varmis gercekten de..

Ve de deniz aslanlarini cok sevdigim icin kendime aldigim oyuncagimm..

When I was in Chicago..

2009-11-07T13:30:00.001-08:00

5-7 eylul haftasonunda Chicago'ya gittik Pinar'la. Cok begendim cok guzel bir sehir. Deniz olmasa da en azindan Michigan Golu'nun kenarinda olmasi insana huzur veriyor.

Sehrin her yerinde sanat vardi. Tasarimi biraz abartmislar.

Bu da merkezde konser alani vs iceren bir park. Caz konseri vardi bizim gittigimiz haftasonu. Gercekten dev sahnede unlu cazcilar izeldik. Hem de bedavaydi :)) City of Chicago oduyor parasini.

Burasi da Sear's Tower'dan bir manzara. Bir zamanlar dunyanin en yuksek binasiymis.

Ilk haftalarda bi organizasyonlar vardi

2009-11-06T17:41:00.001-08:00

Mesela bi piknik duzenlenmisti uluslararasi ogrenciler icin.

Sponsoru bilmem ne church'uydu. Bizde olsa gelecek tepkileri dusunemiyorum bile ama insanlarin sosyal church anlayislari var burda.

Sonraki gunlerde Michigan Lake'e gezi duzenlenmisti. Okyanus gibi gorunse de sadece buyuk bir gol bu :)) malesef okyanusu ve dev dalgalari goremedim. Gelecek sefere artik..

Ziplama calismalarim:

Michigan Golu'nun kenarindaki sehrin adi St. Joseph'ti. Bu da oranin belediyesince duzenlenen muzik festivali.

Daha once bu kadar yasli insani bir arada gormemistim.

Becoming American..

En bastan aliyorum..

2009-11-06T17:22:00.001-08:00

Ilk geldigimde Pinar karsiladi beni. Fotografta da gorebileceginiz gibi 24 saat suren yolculugumun izleri yuzumden okunuyor. Elimde haritamla Pinar'i ise yolcu edip kesfe ciktim.

Sonraki gunlerde bi Lafayette maceramiz oldu. Purdue West Lafayette'de. Aralarindan Wabash nehri gectigi icin ikisi de sehir ama birlesik halleri bile ancak bir ilce yapar. Tek tarihimsi bina ustteki resimde gorulebilir. Ne oldugunu unuttum simdi:))

E tabi buralarda tarihi bisey bulmak oldukca zor..

Bir Exchange'in Notlari (facebook note, August 30, 2009))

2009-11-06T16:47:00.000-08:00

Exchange olmak dunyanin en kolay seyi..

Kimse senden birsey beklemiyor. Tek yapman gereken derslerden kalmamak ve bir sekilde baska bir ulkede hayatta kalabilecegini gostermek ki bu da hic zor olmasa gerek diye dusunuyordum bir kac hafta oncesine kadar. Fakat "Exchange dedigin gider exchange partilerinde kopar"dan biraz daha degisik bir durum soz konusuymus.

Bir kere hersey degisik.

En basta hersey tam da Amerikan filmlerindeki gibi gelisiyor diye dusunurken bir yerden sonra daha da garip olmaya basliyor. Insanlar cok sevimli ve arkadas canlisilar ama aslinda bir o kadar da yuzeyseller. Yolda ayni destinasyonda yurudugunuz bir insanla bile aninda samimi bir muhabbete girip telefon ve fb degis tokusunda bulunup yola devam edilebiliyor. Ama bir yerden sonra gunde en az elli kez

Nice to meet you, my name is Elcin.

...

It's e-l-c-i-n. What is yours?

...

I live in Shreve Hall.

...

What's your major?

...

Oh great! Mine is CHE.

...

No I'm not that smart. (En cok bu kisimdan mutluyum cunku burda kimya muhendisleri cok degerli:)) Sanirim Ugur Akman da dogru soyluyor cunku bir kac kez "Wouw sizin yillik kazanciniz su kadar, en cok siz kazaniyorsunuz!" seklinde tepkilerle de karsilastim :)).)

bu icerikteki konusmalari yapmaya alisip bir yandan da "Yine mi?" diye sikiliyorsunuz.

Bu konusmalarda, en cok laf bolumume gelince seviniyorum, cunku insanlar ustteki benzeri enterasan tepkiler veriyorlar. Ama bence bu tepkide de haksiz degiller cunku burda da Bogazici'dekinin benzeri bir durum soz konusu. Su an aldigim 4 dersin 1 tanesi research dersi oldugu icin sinavi yok. Fakar diger 3 dersimin toplamda 8 quizi, 4 projesi, her hafta odev teslimi, 5 problem seti, 6 midtermi ve 3 de finali var.

Su zavalli exchange halimle ilk haftadan odev yapmaya basladim ve bir tane teslim bile ettim.

(Bu arada evet, halaa soylenen ve proje sayisini surekli ezbere bilen kimya muhendisi kiziyim. Hic bir degisiklik olmadi :))

Yeni okuluma adapte olmaya calistigim bir haftadan sonra bugun huzurlu ve bayagi da sikici bir pazar gunu geciriyordum. Odev yapmaya calisip basrisiz oldum ve burda obez olmayan her insanin yaptigi gibi spor yapiyim dedim. Kisa bir kosudan sonra odama geldim. Oda arkadasim pazar gunu kilise gezisinden donmemisti ve ben de dus almak uzere banyoya gittim. Banyoda bornozumu asacagim yerde birileri birseyler unutmuslar diye kizdim. Tam unutulanlari kaldirdim ki bir siren calmaya basladi. Kucuk capli bir sok yasayip "Bu ne boyle saka mi?" dedikten sonra sirenin onlari kaldirmamla alakali olmadigini farkettim. Bu muhtemelen bir tatbikatti. Koridora ciktim. Odalarindan merdivenlere dogru kosusan kizlarin arasina karistim ve disari ciktim. Bu noktadan sonra ilginc bir sosyallik deneyimim oldu. Disarida bornozla dururken onlarca kisiyle "Evet dus alacaktim." "Evet bornozlayim" konulu konusmalar yaptim ve hep "At least you have your robe :))." cevabini aldim.

Gercekten de tatbikatmis ve artik bitti. Dusumu aldim, odamda huzurlu pazarimin kalan kismini yasiyorum...

Benim de blog'um var artiikk :)

2009-11-06T16:29:00.000-08:00

Selamlar

Artik benim de bir blogum var. Bu yaziyi okuduguna gore muhtemelen beni taniyosun.

Ben su anda Purdue'de exchangedeyim.

Location: West Lafayette/IN/USA

Fall donemimi burda geciriyorum. Istanbul'a donmeme 1,5 ay gibi bir sure kaldi ve evimi (ve onunla gelen herkesi ve herseyi) cookk ozledim..

Neyse konuma donuyorum. Buraya ilk geldigimde ilk facebook notumu yazmistim ve devam edecegimi dusunuyodum. Ama butunluk icinde yazilar yazmak blog mantiginda aklima gelenleri yollamak gibi olmadigi icin zor geldi ve ilk ayni anda son yazimla kariyerimi noktaladim.

Artik izlenimlerimi burdan aktarmayi dusunuyorum umarim devami gelir.